Ορισμός του «θεομπαίχτης»

Η λέξη «θεομπαίχτης» χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει κάποιον ως υποκριτή, ιδιαίτερα σε θέματα ηθικής ή θρησκείας, που προσποιείται τον ευσεβή ενώ οι πράξεις του είναι αντίθετες. Στο πολιτικό και κοινωνικό σχολιασμό, περιγράφει άτομα που εκμεταλλεύονται τις αξίες ή τα πιστεύω των άλλων για προσωπικό όφελος ή για να φανούν ανώτεροι. Η λέξη υποδηλώνει δόλο και έλλειψη ειλικρίνειας, παρουσιάζοντας το άτομο ως κάποιον που «παίζει» με τα θεία ή τις ιερές έννοιες. Συχνά χρησιμοποιείται ως βρισιά ή έντονη επίκριση για δημόσια πρόσωπα που θεωρούνται ανακόλουθα. Εκφράζει την αγανάκτηση του χρήστη απέναντι στην ψευτοηθική.