«զայավկա»-ի սահմանումը
1
- Նկարագրություն
-
Թեև բառն ունի ռուսական ծագում և նշանակում է «հայտ», հայկական ժարգոնում այն օգտագործվում է որպես հավակնոտ կամ սպառնալից հայտարարություն։ Այն բնորոշում է մի իրավիճակ, երբ մեկը փորձում է իրեն ավելի բարձր կամ ազդեցիկ ցույց տալ, քան իրականում կա։ Հաճախ կիրառվում է ընկերական շրջապատում՝ մեկի չափազանցված ինքնավստահությունը ծաղրելու նպատակով։
- Օրինակ
-
> Էս ի՞նչ լուրջ զայավկա ես տվել, տեսնես տակից դուրս կգա՞ս։
> Իրա տված զայավկեքը սաղին հոգնեցրել են, բայց իրականում ոչ մի բան էլ չի անում։
0
Մեկնաբանություններ