Ορισμός του «μπετόβλακας»

Σύνθετη λέξη από το μπετόν και το βλάκας, που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάποιον που είναι εξαιρετικά ανόητος ή πεισματάρης σε σημείο που δεν καταλαβαίνει το προφανές. Ο όρος υποδηλώνει μια πνευματική «σκληρότητα» όπου καμία λογική εξήγηση δεν μπορεί να διαπεράσει τη σκέψη του ατόμου. Χρησιμοποιείται κυρίως σε φιλικές παρέες ως πείραγμα ή σε έντονες συζητήσεις στο διαδίκτυο ως προσβολή.